Fases van verandering.

De fases van verandering die het vrouwelijk lichaam moet doorlopen om een kindje op de wereld te zetten zijn waarschijnlijk de grootste die een vrouw in haar hele leven gaat meemaken. Het omvat zo veel meer verschillende bewegingen, vorm veranderingen en uithoudingsvermogen dan wat dan ook. Ondanks dat bevallen een natuurlijk proces is waarvan je lichaam weet hoe het plaats moet vinden, is het niet te vergelijken met gelijksoortige lichamelijke reacties zoals; gapen, niezen, overgeven of ademen. Deze zijn tevens zo makkelijk geworden doordat we ze vaker meemaken. (de eerste keren zijn ook lastig, kijk maar goed hoe moeilijk poepen of hoesten is voor je kleine)

En toch gebeurd het elke dag.

Een bevalling, zoals door de moeder ervaren, is de Mount Everest van fysiek presteren, zoals Ina-May Gaskin het zo mooi omschrijft.

Tenzij we het eerder hebben gezien (en dan bedoel ik niet op televisie) kunnen wij ons amper voor stellen dat iets wat, in onze gedachten, zo groot is uit een plek wat, in onze gedachten, zo klein is kan komen. En toch gebeurd het elke dag.

Omdat het voor sommigen mensen, ja óók vrouwen die zelf al zwanger zijn!, niet persé duidelijk is hoe dit in elkaar steekt hieronder een kleine omschrijving van de bevalling-basics.

De baarmoeder.

Een bevalling start met een orgaan; de baarmoeder. Als mannen zo’n orgaan hadden zouden ze erover opscheppen. Dat zouden wij ook moeten doen.

De baarmoeder is een plat gezegd een bijna transparante zak gemaakt van zoute vloeistoffen. Bij wijze van spreken; een mini oceaan. Voordat de baby hierin huist is de baarmoeder een holle spier die de grote en vorm heeft van een omgekeerder peer. Zodra de bevruchting heeft plaats gevonden groeit hier een klopje vellen uit tot een baby en zijn/haar navelstreng. De navelstreng zit vast aan de placenta. De placenta, die vast zit aan de baby via de navelstreng, is verantwoordelijk voor het ‘ademen’, verteringssysteem, lever en werking van het hart van de baby in de baarmoeder. De placenta voedt de baby (hens de naam ‘moederkoek’) en bereid de organen voor op het leven buiten de baarmoeder.

Terwijl de baby en de placenta groeien rekt de baarmoeder mee. Op het moment dat de bevalling start zijn de wanden van de baarmoeder behoorlijk veel dunner geworden. Toch zijn deze sterk genoeg om de baby door het geboortekanaal op de wereld te zetten.

De eerste fase

Gedurende de laatste dagen van de zwangerschap zal het lichaam de hormonen prostaglandine aanmaken. Dit zorgt ervoor dat de dikke baarmoederhals spier begint te ontspannen en verdunnen. Dit proces heet ‘rijpen’. De hals van de baarmoeder wordt onderdeel van de rest van de baarmoeder. (zie het als een hals van een fles die naar de zijkant wordt geduwd en daardoor even groot wordt als de fles zelf)

Gedurende deze fase van de bevalling wordt de baby door het pulseren van de baarmoeder in de meest optimale positie geduwd voor de bevalling. Veel vrouwen zijn dan ook nog vrij doenig en/of beweeglijk in deze fase van de bevalling.

De tweede fase

Wanneer de baarmoedermond compleet is verdund, verzacht en geopend is (lees; onderdeel van de fles geworden) zal een combinatie van weeën en druk van de omliggende (buik) spieren de baby uit de lichaam van de moeder duwen. Deze fase duurt dus tot de baby geboren is.

Je vraagt je nu misschien af; ‘Maar, mijn vliezen moeten toch breken?’  Ik heb dit niet aan een fase verbonden omdat het per vrouw verschilt wanneer dit gebeurd. Soms gebeurd dit voor de geboorte, soms tijdens en soms blijven ze intact tijdens de geboorte en moeten ze gebroken en weggehaald worden zodat de baby zijn eerste adem kan halen.

De derde fase

De derde fase van de bevalling duurt van de geboorte van de baby tot aan e geboorte van de placenta. Na de bevalling zullen de weeën aanhouden. Deze weeën zorgen er voor dat de placenta zich losmaakt van de baarmoeder. Zodra de placenta is geboren wordt de bevalling als afgerond beschouwd. Fijn advies vind ik dan ook het wachten met het feliciteren van de ouder(s) tot de placenta is geboren. Dit zorgt ervoor dat je in het beval proces kan blijven met zowel je gedachten als je hormonen.

Rust fases

Een bevalling is hard werken. Het wordt vergeleken met het ongetraind rennen van een marathon. (Hoewel deze als je wel getraind hebt natuurlijk net zo zwaar is) Een onderbelicht aspect vind ik dan ook de rust fases. Want deze zijn er ook!

Tussen je weeën door heb je ‘lege’ momenten. Bijna niemand besteed er aandacht aan maar ik vind het een van natuur zijn meest briljante oplossingen. Waardeer elk ‘leeg’ momentje en gebruik daar elke seconden van. Deze momenten zijn dé kans om je even ‘normaal’ te voelen en helder. Deze rust momenten zullen in de vroege fases tussen de 10, soms 15, minuten duren. In het tweede deel van de bevalling zal dit tussen 1 á 2 minuten liggen. Maak er uitvoerig gebruik van en wees dankbaar voor de tijd die de natuur je geeft om even bij te komen.

De vierde fase

Dit is de tijd na de bevalling. Soms wordt er voorbij gegaan aan het feit dat een bevalling een transformatie is, hoe hij ook verloopt. Meestal wordt de vierde fase omschreven als de eerste zes weken na de bevalling. Dit is de tijd waarin het lichaam van de moeder went aan het niet-zwanger zijn en zich aanpast aan het moeder zijn. Deze periode wordt door veel vrouwen als emotioneel ervaren, bij sommige duurt deze ook langer dan bij anderen.

Daarnaast zeggen ze ook wel; 9 maanden zwanger, 9 maanden ontzwangeren. De hormonen die worden aangemaakt tijdens en na de zwangerschap hebben tijd nodig om door je lichaam verwerkt te worden. De mate waarin dit als opvallend/vervelend wordt ervaren verschilt per persoon.

Tot slot

Tot slot is het natuurlijk heel belangrijk om te bedenken dat elke bevalling en periode na de zwangerschap anders verloopt. Dit heeft te maken met de soort bevalling die je heb gehad, hoe je lichaam omgaat met de bevalling en de verwerking van de bijkomende hormonen. (Dan hebben we het nog niet eens gehad over alle externe factoren die je fysieke en mentale staat beïnvloeden)

Ik denk dat we kunnen stellen dat het belangrijk is dat, wat er ook gebeurd en hoe je bevalling ook verloopt, je lief voor jezelf (en je kindje!) mag zijn. Jullie doen het beste wat jullie kunnen. 

OuderschapVE

Mijn naam is Hannah Schouwenaar. Ik ben oprichtster van OVE en een ukelele-spelende moeder die graag reist en door de natuur wandelt. Ik ben veteraan in het werken met (aanstaande) ouders. Ik help zwangere vrouwen en hun partners bij het voldragen van een zwangerschap en bevalling die zo goed mogelijk past bij hun waarden.

Geef een reactie

Close Menu